- Zostaw mnie w spokoju... - mruknęłam pod nosem do Camille i przewróciłam się na drugi bok, więc byłam teraz twarzą do ściany. Za żadne skarby nie wstanę przez następną godzinę. Jest niedziela, nie mamy ani lekcji, ani treningów, a dodatkowo udało mi się dziś wywinąć z porannej wachty, na którą zapewne i tak bym zaspała.
- Ell, jeśli zaraz nie wyjdziesz z tego cholernego łóżka, nie zobaczysz jaki koń właśnie do nas przyjechał. - mówiła dziewczyna tupiąc obcasem oficerek w drewnianą podłogę ze zdenerwowania. Właśnie w tej chwili w magiczny sposób przebudziłam się do końca i usiadłam na niezbyt wygodnym materacu zwalając przy okazji kołdrę na podłogę.
- Jeśli mnie okłamujesz to dostaniesz i to porządnie! - zagroziłam z lekkim rozbawieniem, stojąc na chłodnych panelach. Przez chwilę szukałam stopą kapci, ale zrezygnowałam z nich i podeszłam do uchylonego okna. Do środka przez nie wpadało miłe, poranne powietrze i czuć było zapach siana noszący się z oddalonej zaledwie paręnaście metrów od budynku mieszkalnego stodoły. Tak jak mówiła Cama na podwórze właśnie wjeżdżał sporych rozmiarów koniowóz z logo Wyższej Szkoły Jeździeckiej w Reed Valley - białym łbem dostojnego araba z wygiętą dumnie szyją. Przed wejściem do stajni stali prawie wszyscy stajenni wraz z kilkorgiem uczniów. Po jeszcze jednym spojrzeniu na cofający pojazd odeszłam od okna. Wyciągnęłam z szafy czarne bryczesy z krótkimi lejami i zwykłą koszulkę polo o malinowym kolorze. Wystarczyło ubrać buty do jazdy i mogłam śmigać na powitanie nowego konia.
Po drodze do stajni zaczęłam rozmyślać jakiej to rasy i umaszczenia będzie nasz nowy nabytek. W głębi serca marzyłam o pięknym, siwym holsztynie do skoków lub o lipizanerze, z którym chętnie potrenowałabym dresaż. Odkąd zaczęłam jeździć konno szkoliłam się w tych dwóch kierunkach dzięki czemu teraz tutaj jestem. Rzadko jaka dziewczyna trafia do stadniny w Reed Valley, która od parunastu lat jest także wyższą szkołą jazdy. W moim roczniku jest jedynie pięć dziewczyn na siedemnastu chłopców, którzy chyba wolą grać w polo lub gadać o wyścigach, niż zadawać się z którąś z uczennic. Dziwne, co nie? W normalnej szkole zapewne chłopcy by wręcz ganiali za dziewczętami, a tu nawet na nie spojrzą. No może oprócz Ryan'a, który zawsze coś do mnie zagada, ale nigdy ze zbytnim zainteresowaniem, z resztą z mojej strony również.
Gdy byłyśmy już jakieś dziesięć metrów od koniowozu, który teraz zatrzymał się przed starszą częścią stajni mogłyśmy usłyszeć uderzenia kopyt o ściany przyczepy i zdenerwowane rżenie.
- Widać ktoś tu ma zły humorek. - zaśmiała się Camille patrząc na opadającą rampę.
- Ja bym się tak nie cieszyła, mógł sobie coś zrobić. - zaniepokoiłam się i to na serio. Z odgłosów dochodzących ze środka, które teraz wzmogły się można było prosto wywnioskować, że coś jest nie tak. I było... Koń, który schodził z rampy nie wyglądał na spokojnego, ani nawet okiełznanego.
***
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz